Tag Archives: ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ

ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ [MARIN SORESCU (1936-1996)]: Ο Σαίξπηρ

Ο Σαίξπηρ σ’ εφτά ημέρες δημιούργησε την πλάση.
Την πρώτ’ ημέρα· τον ουρανό, τα όρη, τα δάση
τις σκοτεινές αβύσσους
που ’χει ο νους. Την επομένη κάθε ακροθαλάσσι
τα πέλαγα, τους μακρινούς ωκεανούς,
τους ποταμούς και τα αισθήματα όλα
που τα ’δωσε απλόχερα στους Άμλετ,
στον Οθέλλο, στον Ληρ, στη Βιόλα
στον Ιούλιο Καίσαρα, στον Βρούτο,
στην Κλεοπάτρα και σε άλλους
πολλούς, μεγάλους,
αιώνιοι να ’ν’ στον κόσμο τούτο
και σε γενιές κατοπινές να φτάσουν.
Μετά, φώναξε λίγο-πολύ σε όλους τους τόπους
τους ανθρώπους, να δοκιμάσουν
τ’ είν’ ευτυχία, τι αγάπη, τι απελπισία,
τι ζήλεια, τι ματαιοδοξία…
Κι αφού όλ’ αυτά τα μοίρασε,
φτάσανε κάποιοι ξεχασμένοι.
Τους χάδεψε με αγάπη, τρυφερά
και τους συμβούλεψε πως δεν τους μένει
άλλο παρά
να γίνουν κριτικοί θεατρικοί,
να πάρουν αντί κάλαμο μια βέργα
και να χτυπούν αλύπητα όλα του τα έργα.
Την τέταρτη κι όλη την πέμπτ’ ημέρα
ο Μέγας Σαίξπηρ φρονίμως ποιών
στην ευθυμία τις αφιέρωσε, στο γέλιο.
Κι έφτιαξε πρόσωπα μ’ ελαφρό ποιόν·
κλόουν, αγύρτες, μασκαράδες
για να ψυχαγωγούνται οι βασιλιάδες,
οι πρίγκηπες κι οι όμοιοι… φουκαράδες.
Την έκτ’ ημέρα πήρε να ρυθμίσει
ποιος τον κόσμ’ όλον αυτό θα κυβερνήσει.
Και φύσηξε μια θύελλα μεγάλη
που αντάριασε του γέρο Ληρ τα γένια
και του ’μαθε στερνά τ’ είν’ στο κεφάλι
να ’χεις κορώνα σου αχυρένια.
Σαν είδε πως κάτι ακόμα του ‘μνησκε για ‘‘ζήτω’’
απ’ όσα, κιόλας, είχε κάνει,
έπλασε τον Ριχάρδο του τον Τρίτο.
Τέλος, την έβδομ’ ημέρα
για να σιγουρευτεί πως δεν του απόμενε άλλο τί,
ατένισε τη γη πέρα ως πέρα.
Κι είδε πλήθος ρεκλάμες. Αφίσες νά!..
Είπε λοιπόν· ύστερ’ από τόσα έργα τρανά
θα ’ταν καλά να πάει σ’ ένα θέαμα. Αλλά…
Αποσταμένος με όσα πια είχε κάνει,
προτίμησε να πάει να πεθάνει.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ [MARIN SORESCU (1936-1996)]: Σκάκι

Μεταθέτω μια ημέρα άσπρη
Μεταθέτει μια ημέρα μαύρη.
Προχωρώ ένα όνειρο.
Με πολεμά.
Μου χτυπά τους πνεύμονες.
Σκέφτομαι στο νοσοκομείο ένα χρόνο.
Κάνω ένα τέχνασμα έξυπνο
και του παίρνω μια ημέρα μαύρη.
Μεταθέτει μια δυστυχία,
και με απειλεί με καρκίνο
(Για ένα διάστημα η πορεία πάει σταυρωτά).
Μα τον αντιμετωπίζω μ’ ένα βιβλίο
Και τον υποχρεώνω να υποχωρήσει.
Του παίρνω ακόμα κάμποσα πιόνια
Και νά, η μισή ζωή μου
Είναι κιόλας έξω από το παιχνίδι.
– Θα χάσετε και θ’ απογοητευτείτε,
Μου τονίζει.
Το διασκεδάζω: – Σπουδαίο το πράγμα.
Θ’ αγωνιστώ μ’ αισθήματα.
Πίσω μου, η γυναίκα μου, τα παιδιά μου,
Ο ήλιος, το φεγγάρι κι όσοι με παραστέκουν
Τρέμουν σε κάθε μετακίνηση που κάνω.

Ανάβω ένα τσιγάρο
Και συνεχίζω την παρτίδα.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ [MARIN SORESCU (1936-1996)]: Το αλφάβητο

Δεν πρόσεξε όταν
Έχασε το πρώτο γράμμα.
Εξακολούθησε να ομιλεί
Αποφεύγοντας μ’ επιμέλεια
Τις λέξεις
Που περιλάμβαναν το γράμμα εκείνο.

Κατόπιν έχασ’ ένα γράμμ’ ακόμα.
Θαρρώ το Λ.
Ο Ήλιος, η Σελήνη
Μείναν έξω.

Και πάλι ένα γράμμα.
Ο Έρωτας, η Χαρά
Άρχισαν ν’ αποκλείονται.

Το τελευταίο γράμμα
Ρίζωσε σε μια συλλαβή
Σα δόντι χαλασμένο.

Τώρα, ακούει, βλέπει
Αλλά δεν έχει πλέον λέξεις για τη ζωή,
Που είναι φτιαγμένη κυρίως από γράμματα,
Που απώλεσε.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ

ΛΟΥΤΣΙΑΝ ΜΠΛΑΓΚΑ

ΛΟΥΤΣΙΑΝ ΜΠΛΑΓΚΑ [LUCIAN BLAGA (1895-1961)]: Μεσ’ στα στάχυα

Σκάζουν οι σπόροι του σταχυού απ’ την αύξηση του χρυσαφιού.
Εδώ κι εκεί, σταγόνες κόκκινες, οι παπαρούνες,
και, μες στα στάχυα,
μια νέα κόρη
με τα ματόκλαδα μακριά σαν μίσχους κριθαριού.
Μαζεύει με το βλέμμα της αίθρια δεμάτια τ’ ουρανού
και τραγουδάει.

Εγώ πλαγιάζω μες στη σκιά των φαρμακόχορτων
χωρίς επιθυμίες, χωρίς τύψεις, χωρίς λύπες,
χωρίς ορμές – μονάχα σώμα
και χώμα.
Η νέα κόρη τραγουδάει.
Εγώ ακούω.
Στα ζεστά χείλη της γεννιέται η ψυχή μου.

Μετάφραση: Γιάννης Ρίτσος

ΛΟΥΤΣΙΑΝ ΜΠΛΑΓΚΑ [LUCIAN BLAGA (1895-1961)]: Σημάδι φθινοπώρου

Χτες κάποια βαθιά αντήχησε φωνή
πικρή, πικρή, πικρή.
Σκόνη στη γης αφήσανε πυκνή
άγγελοι που ’πεσαν νεκροί.

Κάποιο σημάδι χτες στον ουρανό,
στον κύκλο της ψευτιάς.
Και προς τον Κρόνο τρέμισεν ο
στροβιλωτός νοτιάς.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

ΛΟΥΤΣΙΑΝ ΜΠΛΑΓΚΑ [LUCIAN BLAGA (1895-1961)]: Μεσ’ στα δάση

Άδοξο, αρρωστημένο, μέσ’ στα δάση
έν’ άγριο πουλί έχει κουρνιάσει.

Μικρός ο ουρανός κι αυτό μεγάλο·
και δεν το ανακουφίζει τίποτ’ άλλο

παρά στης χαραυγής στον υγρό φράχτη
τ’ άστρα να πέφτουν κουρνιαχτός και στάχτη·

και να κοιτάζει το στερνό παρατημένο
στον ουρανό, ν’ αργοπεθαίνει παγωμένο.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

ΛΟΥΤΣΙΑΝ ΜΠΛΑΓΚΑ [LUCIAN BLAGA (1895-1961)]: Σκηνικό

Άσπρα κλαριά, μαύρα κλαριά
γυμνά στου κήπου την ερμιά,
τι πένθος και βαρυθυμιά…
Άσπρα κλαριά, μαύρα κλαριά

κι αχτίδα μέσα τους καμιά.

Άσπρα φτερά, μαύρα φτερά…
Η λύπη ενός πουλιού ηχεί
στου κήπου την αρχαία ψυχή.
Άσπρα φτερά, μαύρα φτερά…

κι ίσκιοι που κλαίνε μοναχοί…

Ασπρόμαυρα κι οδυνηρά
δέντρα, κλαριά, φτερά, πουλιά
σε νοσταλγία κιόλας παλιά
σάμπως να σβήνουνε, νεκρά.

Χιόνι τα κλαίει και σιγαλιά…

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

Σχολιάστε

Filed under ΛΟΥΤΣΙΑΝ ΜΠΛΑΓΚΑ

ΤΖΕΛΛΟΥ ΝΑΟΥΜ

ΤΖΕΛΛΟΥ ΝΑΟΥΜ [GELLU NAOUM (1915-2001)]: Τα πάγινα άλογα

Σε λίγο όλα θα έχουν τελειώσει
κι εμείς θα ταξιδεύουμε μαζί στην παγωνιά
μακριά σε μιαν ατέρμονη πεδιάδα
ως που τα πάγινα άλογά μας χλιμιντρίσουν
ως που τα πάγινα άλογά μας κάτω από μας θα λιώσουν

Μετάφραση: Βίκτωρ Ιβάνοβιτς

ΤΖΕΛΛΟΥ ΝΑΟΥΜ [GELLU NAOUM (1915-2001)]: Ο τυφλός καθρέφτης

Το νήμα αίματος που βγαίνει από την τσέπη μου
το νήμα το μάλλινο που βγαίνει απ’ το μάτι μου
το νήμα καπνού που βγαίνει απ’ τ’ αυτιά μου
το νήμα φωτιάς που βγαίνει απ’ τα ρουθούνια μου
εσύ μπορεί να νομίζεις πως τ’ αυτιά μου φουμέρνουν
μα ο κόσμος έμεινε καθηλωμένος στη μέση του δρόμου
γιατί τούτη τη νύχτα θα βάψουν όλα τ’ αγάλματα μαύρα
και θα ’ναι η αϋπνία μου εκείνη που εσύ θα γνωρίσεις
μια οποιαδήποτε αϋπνία φτιαγμένη από κιμωλία κι άργιλο
μια αϋπνία σαν θερμάστρα ή πόρτα
ή μάλλον σαν της πόρτας το κενό
και πίσω απ’ αυτή την πόρτα θέλω να συζητήσουμε περί της μνήμης
θέλω να με μυρίζεις σαν να ’μουν παράθυρο
θέλω να με αφουγκράζεσαι σαν να ’μουν δέντρο
θέλω να με ψηλαφείς σαν να ’μουν μια κλίμακα
θέλω να με κοιτάς σαν να ’μουν πύργος

Μετάφραση: Βίκτωρ Ιβάνοβιτς

Σχολιάστε

Filed under ΤΖΕΛΛΟΥ ΝΑΟΥΜ