Tag Archives: ΔΑΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

ΓΚΟΥΣΤΑΦ ΜΟΝΚ-ΠΗΤΕΡΣΕΝ

ΓΚΟΥΣΤΑΦ ΜΟΝΚ-ΠΗΤΕΡΣΕΝ [GUSTAF MUNCH-PETERSEN (1912-1938)]: Προσευχή

Δυνάμεις που κυβερνάτε τη γη και τον ουρανό,
τον ήλιο, τη θάλασσα και τις θύελλες,
δυνάμεις που κυβερνάτε – αόρατες για το μάτι
– την πορεία και τη ζωή των ανθρώπων,
δυνάμεις που κυβερνάτε – αόρατες για την ψυχή –
τη φτώχεια και την απόγνωση και τη χαρά που σφύζει,
δυνάμεις, αγωνιώντας σας ικετεύω,
σεις οι παντοδύναμες, κάψτε το στίγμα σας,
το χαραγμένο βαθιά μέσα στη σκέψη που ανεμοδέρνεται.

Μετάφραση: Σοφία Εμμ. Χατζιδάκη

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΓΚΟΥΣΤΑΦ ΜΟΝΚ-ΠΗΤΕΡΣΕΝ

ΧΕΛΦΝΤΕΝ ΡΑΣΜΟΥΣΣΕΝ

ΧΕΛΦΝΤΕΝ ΡΑΣΜΟΥΣΣΕΝ [HALFDAN RASMUSSEN (1915-2002)]: Πρόσωπο

Χειμώνες ατέλειωτοι. Χιόνι. Παγωνιά και σκοτάδι.
Δίχτυ, τα ίχνη του έλκηθρου. Ολόλευκη ερημιά.
Πύργοι κρυστάλλινοι τρυπούν τον ουρανό.
Άβυσσοι, όπου η μέρα με τη σκιά της πολεμάει.

Κύματα η βαρυθυμιά. Σιγή που σε βαραθρώνει.
Φως λιγοστό μέσα στη σκοτεινιά, όπου το χορτάρι μοιάζει ναρκωμένο.
Σμήνος τα πουλιά. Χρώματα. Τοπίο φευγαλέο.
Ρυτίδα στη ρυτίδα το πρόσωπο.
Της ζωής η γραφή.

Μετάφραση: Σοφία Εμμ. Χατζιδάκη

Σχολιάστε

Filed under ΧΕΛΦΝΤΕΝ ΡΑΣΜΟΥΣΣΕΝ

ΝΙΣ ΠΗΤΕΡΣΕΝ

ΝΙΣ ΠΗΤΕΡΣΕΝ [NIS PETERSEN (1897-1943)]: Τραγωδία

Κάποτε τα μάτια της αστέρια λαμπερά
– άστρ’ αστραφτερά που χάριζαν παρηγοριά και συμπόνια! –
Κάθε ζωή απ’ τη δύναμή τους κουράγιο αντλούσε
και μέσα στη γαλήνη τους ο πόνος αλάφρωνε.

Σήμερα δυο κρύες πέτρες τα μάτια της,
που λάμψη θα σκόρπιζαν.
Κρύες πέτρες. Μοιάζουν ζητιάνους που χορεύουν
κ’ εγώ το χορό των ματιών που ικετεύουν φοβούμαι.

Μετάφραση: Σοφία Εμμ. Χατζιδάκη

Σχολιάστε

Filed under ΝΙΣ ΠΗΤΕΡΣΕΝ