Category Archives: ΦΙΛ ΟΚΣ

ΦΙΛ ΟΚΣ

ΦΙΛ ΟΚΣ [PHIL OCHS (1940-1976)]: Προετοιμάζομαι ν’ αποχωρήσω

Οι μέρες μεγαλώνουν και σαν να μικραίνουν, μοιάζουν,
οι απολαβές. Όλες οι εκπλήξεις ξένες μού φαντάζουν.
Σας τις χαρίζω· εγώ θα τις απορρίψω.
Και μ’ άλλα ρούχα το σαρκίο μου θα ντύσω,
καθώς προετοιμάζομαι ν’ αποχωρήσω.

Οι προβολείς ψυχροί, από κάτω μου, στριφογυρίζουν.
Στρέφομαι προς τους παλιούς φίλους· δεν με αναγνωρίζουν.
Κανείς δεν με θυμάται, εκτός απ’ τον ζητιάνο.
Για ανταμοιβή ένα νόμισμα θ’ αφήσω,
καθώς προετοιμάζομαι ν’ αποχωρήσω.

Αν ήξερα πως όλα θα ’τανε μια φαρσοκωμωδία…
Κι έπειτα, λέω στην κόρη μου: ‘‘Δεν έχει σημασία’’.

Μολύνεται η σκηνή από κενές φωνές·
για τις κυρίες που βάφονται δεν έμειναν άλλες επιλογές.
Μαζεύω την στολή μου από τον στάβλο, ας την τιμήσω,
– ήταν με τα κουρέλια εκεί, μέχρι τον νέο γύρο –,
ενώ προετοιμάζομαι ν’ αποχωρήσω.

Πού είναι οι στρατιές που αφάνισαν μια χώρα
κι έκαναν ένα παλικάρι σαν μωρό να κλάψει; Από ώρα
έχει φανεί το σκυλολόι· θα το καλωσορίσω.
Αδημονώ, πλημμυρισμένος από οργή και μίσος,
ενώ προετοιμάζομαι ν’ αποχωρήσω.

Αν ήξερα πως όλα θα ’τανε μια φαρσοκωμωδία…
Κι έπειτα, λέω στην κόρη μου: ‘‘Δεν έχει σημασία’’.

Αντίο αγαπημένη μου, αντίο φαντασίωσή μου.
Ω, αν και με απέρριψες, είμαι δικός σου ακόμη αγαπημένη.
Αλλά μια τελευταία χειρονομία για την απόλαυσή της:
σ’ ένα μνημείο την ανάμνησή σου θ’ απαθανατίσω,
ενώ προετοιμάζομαι ν’ αποχωρήσω.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι:

ΦΙΛ ΟΚΣ [PHIL OCHS (1940-1976)]: Δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια

Εμπρός, εμπρός, εμπρός, είναι κανείς εκεί;
Πήρα μόνο για να πω: ‘‘Λυπάμαι’’.
Τα τύμπανα ακούγονται την αυγή και σίγησε κάθε φωνή
και φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια.

Ένα κορίτσι είχα γνωρίσει πιο παλιά, έμοιαζε με άνθος στη φωτιά
κι ήταν η αγάπη που ένοιωθα σαν θάλασσα που τραγουδάει θλιμμένα.
Οι στάχτες των ονείρων τώρα πια έχουν αποτεθεί στα περιοδικά
και φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια.

Κάποτε γνώρισα έναν άνθρωπο σοφό, που ανεβασμένος στη σκηνή
τραγουδούσε για την ερωμένη του, την οικουμένη.
Ένα φάντασμα δίχως όνομα, ντυμένο με κουρέλια στέκει στην βροχή
και φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια.

Οι αντάρτες εμφανίστηκαν, σταθήκανε στην πόρτα,
μου είπανε πως το φεγγάρι αιμορραγούσε.
Κι ήταν μεγάλη η έκπληξή μου, όταν μου αφαίρεσαν την όρασή μου
και φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια.

Μια ουλή στον ουρανό, έφτασε η ώρα για τον αποχωρισμό,
μια φάλαινα στην παραλία ξεψυχάει.
Λευκή σημαία στο χέρι μου κρατώ, στην αμμουδιά ένα ξασπρισμένο οστό
και φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια.

Εμπρός, εμπρός, εμπρός, είναι κανείς εκεί;
Πήρα μόνο για να πω: ‘‘Λυπάμαι’’.
Τα τύμπανα ακούγονται την αυγή και σίγησε κάθε φωνή
και φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια.

Φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια,
φαίνεται πως δεν υπάρχουν πλέον άλλα τραγούδια.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΦΙΛ ΟΚΣ