Category Archives: ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΫ

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΫ

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΥ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: Nowhere Man

Στ’ αλήθεια είναι ένας άνθρωπος του πουθενά·
κάθεται στην ανύπαρκτή του χώρα
και κάνει σχέδια που δεν αφορούν κανέναν.

Δεν έχει άποψη καμιά,
δεν ξέρει που πηγαίνει, που πατά,
δεν μοιάζει λίγο με σένα κι εμένα, τελικά;

Σε παρακαλώ, άκουσε άνθρωπε του πουθενά,
δεν ξέρεις τι χάνεις, άνθρωπε του πουθενά,
ο κόσμος είναι στις προσταγές σου.

Είναι τυφλός όσο δεν παίρνει άλλο,
βλέπει μόνο αυτά που θέλει να δει,
άνθρωπε του πουθενά, νοιώθεις καθόλου τι σου λέω;

Άνθρωπε του πουθενά, μην στενοχωριέσαι,
πήγαινε με το πάσο σου, μην βιάζεσαι,
παράτα τα όλα μέχρι να ’ρθει κάποιος να σε βοηθήσει.

Δεν έχει άποψη καμιά,
δεν ξέρει που πηγαίνει, που πατά,
δεν μοιάζει λίγο με σένα κι εμένα, τελικά;

Σε παρακαλώ, άκουσε άνθρωπε του πουθενά,
δεν ξέρεις τι χάνεις, άνθρωπε του πουθενά,
ο κόσμος είναι στις προσταγές σου.

Στ’ αλήθεια είναι ένας άνθρωπος του πουθενά·
κάθεται στην ανύπαρκτή του χώρα
και κάνει σχέδια που δεν αφορούν κανέναν,
και κάνει σχέδια που δεν αφορούν κανέναν,
και κάνει σχέδια που δεν αφορούν κανέναν.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΝΤΝΕΥ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: Έληνορ Ρίγκμπυ

Για δες όλους αυτούς τους μοναχικούς ανθρώπους!
Για δες όλους αυτούς τους μοναχικούς ανθρώπους!

Η Έληνορ Ρίγκμπυ
μαζεύει το ρύζι από ’να γάμο
που ’γινε στην εκκλησία·
ζει σ’ ένα όνειρο.
Περιμένει στο παράθυρο
φορώντας τη φάτσα που φυλάει
πλάι στην πόρτα σε μια γιάλα.
Για ποιον άραγε;

Όλοι αυτοί οι μοναχικοί άνθρωποι,
από πού έρχονται;
Όλοι αυτοί οι μοναχικοί άνθρωποι,
πού ανήκουν;

Ο πάτερ Μακ Κένζι
γράφει τα λόγια ενός κηρύγματος
που κανείς δεν θ’ ακούσει·
κανείς δεν πλησιάζει.
Κοίτα τον που δουλεύει,
μαντάροντας τις κάλτσες του τη νύχτα,
όταν κανένας δεν είναι ’κεί.
Γιατί ανησυχεί;

Όλοι αυτοί οι μοναχικοί άνθρωποι,
από πού έρχονται;
Όλοι αυτοί οι μοναχικοί άνθρωποι,
πού ανήκουν;

Για δες όλους αυτούς τους μοναχικούς ανθρώπους!
Για δες όλους αυτούς τους μοναχικούς ανθρώπους!

Η Έληνορ Ρίγκμπυ
πέθανε στην εκκλησία και θάφτηκε
μαζί με το όνομά της·
δεν ήρθε κανείς.
Ο πάτερ ΜακΚένζι
καθαρίζει τα χέρια του απ’ τις λάσπες,
καθώς απομακρύνεται από τον τάφο.
Δεν σώθηκε κανείς.

Όλοι αυτοί οι μοναχικοί άνθρωποι,
από πού έρχονται;
Όλοι αυτοί οι μοναχικοί άνθρωποι,
πού ανήκουν;

Για δες όλους αυτούς τους μοναχικούς ανθρώπους!
Για δες όλους αυτούς τους μοναχικούς ανθρώπους!

Μετάφραση: Κώστας Αρβανίτης

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΫ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: She Said She Said

Εκείνη είπε: ‘‘Ξέρω πως είναι να ’σαι πεθαμένος,
ξέρω πως είναι να ’σαι λυπημένος’’,
και με κάνει να νοιώθω σαν να μην έχω ποτέ γεννηθεί.

Είπα: ‘‘Τι είν’ όλα αυτά που έχεις στα μαλλιά σου,
πράγματα που με κάνουν έξω φρενών,
και με κάνεις να νοιώθω σαν να μην έχω ποτέ γεννηθεί’’.

Εκείνη είπε: ‘‘Δεν κατάλαβες τι εννοούσα’’,
Είπα: ‘‘Όχι, όχι, όχι, κάνεις λάθος, όταν ήμουν παιδί,
όλα ήταν μια χαρά, όλα ήταν μια χαρά’’.

Κι είπα μετά: ‘‘Κι αν ακόμα πιστεύεις πως ξέρεις,
εγώ ξέρω πως είμαι έτοιμος να φύγω,
γιατί με κάνεις να νοιώθω σαν να μην έχω ποτέ γεννηθεί’’.

Εκείνη είπε: ‘‘Δεν κατάλαβες τι εννοούσα’’,
Είπα: ‘‘Όχι, όχι, όχι, κάνεις λάθος, όταν ήμουν παιδί,
όλα ήταν μια χαρά, όλα ήταν μια χαρά’’.

Κι είπα μετά: ‘‘Κι αν ακόμα πιστεύεις πως ξέρεις,
εγώ ξέρω πως είμαι έτοιμος να φύγω,
γιατί με κάνεις να νοιώθω σαν να μην έχω ποτέ γεννηθεί’’.

Εκείνη είπε: ‘‘Ξέρω τι είναι να ’σαι πεθαμένος,
ξέρω πως είναι να ’σαι λυπημένος’’.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι:

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΫ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: Το αύριο ποτέ δεν ξέρει

Σβήσε το μυαλό σου, χαλάρωσε και ακολούθησε το ρεύμα·
δεν είναι θάνατος, δεν είναι θάνατος.
Διώξε κάθε σκέψη, παραδώσου στο κενό·
είναι λάμψη, είναι λάμψη.
Για να μπορέσεις να δεις το νόημα του εσωτερικού,
είναι ύπαρξη, είναι ύπαρξη.

Η αγάπη είναι το παν κι η αγάπη είν’ ο καθένας·
είναι γνώση, είναι γνώση.
Όταν η άγνοια και η βιασύνη θρηνούν τους νεκρούς·
είναι πίστη, είναι πίστη.
Μα άκου προσεκτικά το χρώμα των ονείρων σου,
δεν είναι φυγή, δεν είναι φυγή.
Ή παίξε το παιχνίδι της ύπαρξης μέχρι το τέλος
της αρχής, της αρχής,
της αρχής, της αρχής.

Μετάφραση: Κώστας Αρβανίτης

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι:

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΫ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: Η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια

Φαντάσου τον εαυτό σου σε μια βάρκα στο ποτάμι,
με μανταρινιές και ουρανούς από μαρμελάδα.
Κάποιος σε φωνάζει, απαντάς πολύ αργά,
ένα κορίτσι με καλειδοσκοπικά μάτια.

Λουλούδια από σελλοφάν πράσινο και κίτρινο,
πανύψηλα πάνω απ’ το κεφάλι σου,
γυρεύεις το κορίτσι με τον ήλιο στα μάτια
κι αυτή έχει χαθεί.

Η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια,
η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια,
η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια.

Την ακολουθείς μέχρι τη γέφυρα, δίπλα στο συντριβάνι,
όπου άνθρωποι σε κουνιστά αλογάκια τρώνε πίτες από μολόχα.
Όλοι χαμογελούν καθώς προσπερνώντας παρασύρεις τα λουλούδια
που μεγαλώνουν και γίνονται απίστευτα ψηλά.

Ταξί από εφημερίδα εμφανίζονται στην όχθη,
περιμένοντας να σε πάρουν μακριά.
Ανεβαίνεις πίσω με το κεφάλι σου στα σύννεφα
και φεύγεις.

Η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια,
η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια,
η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια.

Φαντάσου τον εαυτό σου σ’ ένα τραίνο στο σταθμό
με αχθοφόρους από πλαστελίνη με καθρεφτένιες γραβάτες.
Ξάφνου κάποιος βρίσκεται ’κεί στην περιστροφική πόρτα,
το κορίτσι με τα καλειδοσκοπικά μάτια.

Η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια,
η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια,
η Λούσυ στον ουρανό με τα διαμάντια.

Μετάφραση: Κώστας Αρβανίτης

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι:

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΥ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: A Day in the Life

Διάβασα στις σημερινές ειδήσεις, φίλε,
για κάποιον τυχερό που τα ’χε καταφέρει.
Αν και τα νέα μάλλον ήταν θλιβερά,
μ’ έπιασαν γέλια υστερικά
σαν είδα την φωτογραφία·
ξεψύχησε μες στο αυτοκίνητό του,
δεν είχε δει πως οι σηματοδότες είχανε αλλάξει.
Άνθρωποι μαζεμένοι εκεί γύρω στέκονταν και κοιτούσαν,
τους ήταν γνώριμο το πρόσωπό του,
όμως δεν ήξερε κανείς αν ήταν από την Βουλή των Λόρδων.

Φίλε, είδα μια ταινία, σήμερα,
ο εγγλέζικος στρατός είχε στον πόλεμο νικήσει·
οι περισσότεροι δεν πρόσεχαν,
μα εγώ ήθελα να την δω,
επειδή είχα διαβάσει το βιβλίο.

Θα ’θελα να σε κάνω να αισθανθείς ωραία.

Ξύπνησα, πετάχτηκα απ’ το κρεβάτι,
χτένισα τα μαλλιά μου,
κατάφερα να κατέβω μέχρι κάτω κι ήπια καφέ,
σηκώνοντας το βλέμμα μου, είδα πως είχα αργήσει,
άρπαξα το καπέλο μου και το παλτό μου,
πρόλαβα το λεωφορείο σε δευτερόλεπτα,
ανέβηκα, άναψα τσιγάρο,
κάποιος μίλησε και άρχισα να ονειροπολώ.

Διάβασα στις σημερινές ειδήσεις, φίλε,
για τέσσερις χιλιάδες τρύπες στο Μπλάκμπερν του Λάνκασιρ·
οι τρύπες, μάλλον, ήτανε μικρές
αλλά έπρεπε να τις μετρήσουν όλες· τώρα ξέρουν πόσες
τρύπες χρειάζονται για να γεμίσει το Άλμπερτ Χωλ.

Θα ’θελα να σε κάνω να αισθανθείς ωραία.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Σημείωση: Ευχαριστώ τον Αντώνη Καλοκύρη για τις διευκρινίσεις και τις παρατηρήσεις του σε κάποια σημεία του κειμένου. Οι όποιες λανθασμένες επιλογές χρεώνονται σ’ εμένα.

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΥ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: Julia

Δεν έχουν νόημα τα πιο πολλά απ’ αυτά που λέω,
αλλά τα λέω για να σε προσεγγίσω, Τζούλια.

Η Τζούλια με καλεί, η Τζούλια, η κόρη του ωκεανού,
κι ένα τραγούδι αγάπης λέω, Τζούλια.
Η Τζούλια με καλεί, με αέρινο χαμόγελο, με μάτια κοχυλιού,
κι ένα τραγούδι αγάπης λέω, Τζούλια.

Και τα μαλλιά της ουρανός πλωτός,
στον ήλιο τρεμοφέγγουν.

Α, Τζούλια, του πρωϊνού σελήνη, άγγιξέ με,
κι ένα τραγούδι αγάπης λέω, Τζούλια.

Γιατί όταν η καρδιά μου δεν μπορεί να τραγουδήσει,
μόνο την σκέψη μου μπορώ να εκφράσω, Τζούλια.

Η Τζούλια, η κοιμωμένη άμμος· άγγιξέ με, Τζούλια, σιωπηλή νεφέλη
κι ένα τραγούδι αγάπης λέω για σένα, Τζούλια.
Η Τζούλια με καλεί…
κι ένα τραγούδι αγάπης λέω για την Τζούλια.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ – ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΥ [JOHN LENNON (1940-1980) – PAUL MCCARTNEY (1942)]: Yer Blues

Ναι, είμαι μόνος, θέλω να πεθάνω·
ναι, είμαι μόνος, θέλω να πεθάνω·
αν δεν είμαι πεθαμένος ήδη,
εσύ, μωρό μου, ξέρεις το γιατί.

Το πρωΐ θέλω να πεθάνω·
το βράδυ θέλω να πεθάνω·
αν δεν είμαι πεθαμένος ήδη,
εσύ, μωρό μου, ξέρεις το γιατί.

Η μάνα μου ήρθε από τον ουρανό· ο
πατέρας μου ήταν απ’ την γη·
κι εγώ του σύμπαντος είμαι παιδί,
και ξέρεις τι σημαίνει αυτό.

Είμαι μόνος, θέλω να πεθάνω·
αν δεν είμαι πεθαμένος ήδη,
εσύ, μωρό μου, ξέρεις το γιατί.

Ο αετός μού ραμφίζει το μάτι·
τα κόκαλά μου γλείφει το σκουλήκι·
και μου ’ρχεται ν’ αυτοκτονήσω,
σαν τον κύριο Τζόουνς του Ντύλαν.

Μόνος, θέλω να πεθάνω·
αν δεν είμαι κιόλας πεθαμένος,
εσύ, μωρό μου, ξέρεις το γιατί.

Ένα μαύρο σύννεφο διέσχισε το νου μου·
γαλάζια αχλή καλύπτει την ψυχή μου·
και μου ’ρχεται ν’ αυτοκτονήσω,
μισώ ακόμα και την μουσική μου.

Θέλω να πεθάνω, ναι, θέλω να πεθάνω·
αν δεν είμαι πεθαμένος ήδη,
εσύ, μωρό μου, ξέρεις το γιατί.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΤΖΩΝ ΛΕΝΝΟΝ - ΠΩΛ ΜΑΚ ΚΑΡΤΝΕΫ