Category Archives: ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Ο λόγος που γράφω

Ο λόγος που γράφω
είναι να κάνω κάτι
τόσο ωραίο όπως εσύ.

Όταν είμαι μαζί σου
θέλω να ’μαι ήρωας τέτοιος
όπως πάσχιζα να γίνω
όταν ήμουνα εφτά χρονώ:
ένας τέλειος άνδρας
που σκοτώνει.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Ένα πρόσωπο που τρώει κρέας

Ένα πρόσωπο που τρώει κρέας
θέλει να χώσει τα δόντια του σε κάτι,
ένα πρόσωπο που δεν τρώει κρέας
θέλει να χώσει τα δόντια του σε κάτι άλλο.
Αν σ’ ενδιαφέρουν αυτές οι σκέψεις
έστω και για ένα λεπτό,
είσαι χαμένος.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Η Σουζάνα σε κατεβάζει

Η Σουζάνα σε κατεβάζει
στο τσαρδάκι της στην ποταμιά,
μπορείς κι ακούς τις βάρκες που περνάνε
μπορείς να μείνεις τη νύχτα μαζί της
και το ξέρεις ότι είναι μισότρελη
αλλά γι’ αυτό ακριβώς είναι που πήγες
και σε ταΐζει τσάι και πορτοκάλια
που ήρθανε κατ’ ευθείαν από την Κίνα.
Και τότε ακριβώς που θες να της πεις
πως δώρα δεν έχεις να της δώσεις,
σε μπάζει στη δικιά της γλώσσα
κι αφήνει το ποτάμι ν’ απαντήσει
πως ήσουνα ο εραστής της πάντα.

Και θες να ταξιδέψεις μαζί της,
τυφλός θες να ταξιδέψεις
και ξέρεις πως μπορεί να σ’ εμπιστευτεί
γιατί άγγιξες το τέλειο σώμα της
με το μυαλό σου.

Ο Χριστός ήτανε ναύτης
σαν περπατούσε πάνου στο νερό
κι ώρα βιγλίζοντας πολλή περνούσε
από ένα πύργο ξύλινο μοναχικό
κι όταν στα σίγουρα έμαθε
πως μόνο οι πνιγμένοι να τον δουν μπορούσαν
είπε πάντες ναύται γενέσθων
έως αν η θάλασσα αυτούς ελευθερώσει
αλλά ο ίδιος πολύ πριν ανοίξει
ο ουρανός έγινε κομμάτια
εγκαταλειμμένος, σχεδόν ανθρώπινος,
βυθίστηκε κάτω απ’ τη σοφία σου σαν πέτρα.

Και θες να ταξιδέψεις μαζί του,
τυφλός θες να ταξιδέψεις
και σκέφτεσαι να τον εμπιστευτείς
γιατί άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το μυαλό του.

Η Σουζάνα σε παίρνει απ’ το χέρι
στην ποταμιά κάτω σ’ οδηγεί
φοράει κουρέλια και φτερά
από παλιατζίδικα του Στρατού της Σωτηρίας.
Χύνεται ο ήλιος σαν το μέλι
στην Παναγιά του λιμανιού
και σου δείχνει πού να κοιτάξεις
μέσα στα σκουπίδια, μέσα στα λουλούδια
υπάρχουν ήρωες μες τα φύκια
υπάρχουνε το πρωϊνό παιδιά
που σκύβουνε για αγάπη
θα σκύβουν έτσι πάντα
ενώ κρατά η Σουζάνα τον καθρέφτη.

Και θες να ταξιδέψεις μαζί της
και θες τυφλός να ταξιδέψεις
κ’ είσαι βέβαιος πως μπορεί να σ’ έβρει
γιατί άγγιξε το τέλειο σώμα σου
με το μυαλό της.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι:

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Καθώς η ομίχλη σημάδια δεν αφήνει

Καθώς η ομίχλη σημάδια δεν αφήνει
στο βαθυπράσινο το λόφο πάνω,
έτσι σημάδια δεν αφήνει και το σώμα μου
πάνω σου, ούτε ποτέ θ’ αφήσει.

Όταν γεράκι κι άνεμος συναντηθούν
μετά τι τους απομένει;
Έτσι εσύ κ’ εγώ συναντιόμαστε,
γυρίζουμε ύστερα, αποκοιμιόμαστε μετά.

Καθώς αντέχουν πολλές νύχτες
χωρίς φεγγάρι ή άστρο
έτσι κ’ εμείς θα το υπομείνουμε
αν φύγει ο ένας μας μακριά.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Γράμμα

Πώς δολοφόνησες την οικογένειά σου
δε με νοιάζει
καθώς το στόμα σου γλύφει το σώμα μου

Και ξέρω τι ονειρεύεσαι –
πόλεις που πέφτουν σάπιες κι άλογα πιλάλα
ο ήλιος επικίνδυνα να μας πλησιάζει
κ’ η νύχτα ποτέ να μη τελειώνει

μα δε με νοιάζουν όλα αυτά
δίπλα το σώμα σου

Ξέρω πως έξω μαίνεται ένας πόλεμος
πως βγάζεις διάτες
πως μωρά ασφυκτιούν
και στρατηγοί αποκεφαλίζονται

μα δε με νοιάζει το αίμα
η σάρκα σου δεν παίρνει είδηση

το αίμα να γεύομαι στη γλώσσα σου
δεν μ’ ενοχλεί
καθώς τα μπράτσα μου φυτρώνουν στα μαλλιά σου

Και μη θαρρείς πως δεν καταλαβαίνω
τι συμβαίνει
αφού πια έχουνε σφάξει τους στρατούς
και τις πουτάνες αποκεφαλίσαν

και μη θαρρείς πως
αυτά τα γράφω για να σε ληστέψω
ώστε όταν κάποιο πρωΐ το κεφάλι μου
κρεμαστεί στάζοντας αίμα
αντάμα με τους άλλους στρατηγούς
απ’ του σπιτιού σου την ξώπορτα
μη θαρρείς
πως όλα αυτά τα είχαν προβλέψει
κ’ έτσι θα μάθεις πως δεν μ’ ένοιαζαν καθόλου.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Ποίημα

Άκουσα για κάποιον
που λέει τις λέξεις τόσο ωραία
που μόνο να προφέρει τ’ όνομά τους
κι αυτόματα οι γυναίκες τού προσφέρουνται.
Δίπλα στο σώμα σου βουβός αν είμαι
ενώ η σιωπή ανθίζει στα χείλη μας σαν οίδημα
είναι γιατί ακούω κάποιον
τις σκάλες ν’ ανεβαίνει
και να καθαρίζει το λαιμό του
έξω απ’ την πόρτα μας.

Μετάφραση: Ανδρέας Αγγελάκης

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Αλήθεια! πόσος κόσμος ζει σε τούτη εδώ την πόλη

Αλήθεια! Πόσος κόσμος ζει σε τούτη εδώ την πόλη
σε διαμερίσματα επιπλωμένα.
Αργά τη νύχτα όταν κοιτάζω αυτά τα κτίρια
θα ορκιζόμουνα ότι σε κάθε τους παράθυρο
βλέπω κι από ένα πρόσωπο που με κοιτάει και κείνο,
κι όταν τα μάτια μου αποστρέφω
αναρωτιέμαι άραγε πόσοι απ’ αυτούς
κάθονται στο γραφείο τους
να γράψουν κάτι τέτοιο.

Μετάφραση: Τάκης Μενδράκος

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Ιεροτελεστία

Όταν μπροστά μου γονατίζεις
και με τα δύο χέρια σου κρατάς
σκήπτρο τον ανδρισμό μου,

σαν ακουμπάς τη γλώσσα σου
στο κόσμημα από κεχριμπάρι
καλώντας τη χαρά μου,

τότε καταλαβαίνω τις νεαρές Ρωμαίες
που χόρευαν γύρω από πέτρινη κολώνα
και με φιλιά κάναν την πέτρα να ζεστάνει.

Αγάπη, έλα και γονάτισε χιλιάδες μέτρα πιο βαθιά,
έτσι, όπου την τελετουργική ετούτη ώρα
μόλις τα χέρια και τα χείλη σου να βλέπω,

γονάτισε ώσπου στη ράχη σου να πέσω
μ’ ένα βαθύ αναστεναγμό, όμοιο με κείνο των θεών
που ο Σαμψών σώριασε κάτω.

Μετάφραση: Τάκης Μενδράκος

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Χάι-κάι του καλοκαιριού

Σιωπή
κι ακόμα πιο βαθιά σιωπή
όταν διστάζουν
τα τριζόνια

Μετάφραση: Τάκης Μενδράκος

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Το λεωφορείο

Ήμουνα ο τελευταίος επιβάτης της ημέρας,
μονάχος στο λεωφορείο,
χαιρόμουνα που είχαν ξοδέψει τα λεφτά τους
μόνο και μόνο για να με μεταφέρουνε στην Όγδοη Λεωφόρο.
Ε, οδηγέ του φώναξα. Εσύ κι εγώ απομείναμε απόψε,
έλα να φύγουμε μακριά από τη μεγάλη τούτη πόλη
για κάποια πιο μικρή που να ταιριάζει στην καρδιά μας,
πάμε πέρ’ από τις πισίνες του Μαϊάμι,
εσύ στη θέση του οδηγού κι εγώ λίγα καθίσματα πιο πίσω,
αλλά στις πόλεις τις ρατσιστικές θ’ αλλάξουμε τις θέσεις,
για να σου δείξω πόσο δεν άτεχες ποτέ σου το Βορρά.
Έλα ν’ ανακαλύψουμε μικρά ψαραδοχώρια
στην άγνωστη Φλωρίδα
και να παρκάρουμε στην άκρη του γιαλού,
έτσι που το πελώριο λεωφορείο να φαντάζει
μεταλλικό, καλοβαμμένο κι έρημο
με τις φανταχτερές του πινακίδες από τη Νέα Υόρκη.

Μετάφραση: Τάκης Μενδράκος

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Νάρκισσος

Κανέναν δε γνωρίζεις
Ξέρεις μονάχα κάποιους δρόμους
λόφους, εξώπορτες κι εστιατόρια
Οι σερβιτόρες έχουν αλλάξει πια

Εμένα δε με ξέρεις
με κάνει ευτυχισμένο το φθινόπωρο
τα φύλλα οι κόκκινες φούστες
το κάθε τι που γύρω μου κινείται

Σε μπάζω σ’ ένα τοίχο από μάρμαρο
κάποια καινούργια τράπεζα
Έτρεχε το αίμα από το στόμα σου
Δε έμαθες μήτε τις εποχές να ξεχωρίζεις

Μετάφραση: Τάκης Μενδράκος

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Ήμουν χαμένος

Ήμουν χαμένος
σαν σε συνάντησα στο δρόμο
για τη Λάρισα
τον ίσιο δρόμο ανάμεσα στους κέδρους

Νόμισες
πως ήμουν άνθρωπος των δρόμων
μ’ αγάπησες γι’ αυτό
Δεν ήμουν τέτοιος άνθρωπος

Ήμουν χαμένος
σαν σε συνάντησα στο δρόμο
για τη Λάρισα

Μετάφραση: Ολυμπία Καράγιωργα

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Θα ’θελα να διαβάσω

Θα ’θελα να διαβάσω
ένα απ’ τα ποιήματα
που μ’ έσπρωξαν στην ποίηση
Δε μου ’ρχεται ούτε γραμμή
δεν ξέρω πού να ψάξω

Το ίδιο έγινε
με τα κορίτσια
και τα χρήματα
και τις βραδιές με την ατέλειωτη κουβέντα

Πού είναι τα ποιήματα
που μ’ άρπαξαν μακριά
απ’ ό,τι αγάπησα

να στέκομαι εδώ
γυμνός με μόνη σκέψη να ’βρω εσένα

Μετάφραση: Ολυμπία Καράγιωργα

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Ίσως να φταίει

Ίσως να φταίει που η μουσική μου
έπαψε να μου τραγουδάει πια

Μισώ τη μουσική μου
Έχω ανάγκη από όπλα

Είναι άνθρωποι που βρίσκουν δύναμη
τραβώντας το μοναχικό τους δρόμο
ας είμαστε ό,τι μπορούμε γι’ αυτούς

Μετάφραση: Ολυμπία Καράγιωργα

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Όταν αυτή η Αμερικάνα

Όταν αυτή η Αμερικάνα,
με τους γοφούς σφιχτούς σ’ ανέμελο κόκκινο πανί,
περνάει σαν κεραυνός μπροστά από δω που κάθομαι
σαν ορδές Μογγόλων που καίνε τα δάση,
η πόλη βιάζεται
κι εύθραυστα κτίρια εκατό χρονών
γίνονται σκόνη και γκρεμίζονται στους δρόμους·
και τα μάτια μου καίνε
για κείνες τις κεντητές μικρές Κινέζες
κιόλας γριές,
και τόσο μικροσκοπικές στα φίνα πεύκα
στ’ απέραντα εκείνα τοπία,
που έτσι και γυρίσεις το κεφάλι
τις χάνεις ώρες απ’ τα μάτια σου.

Μετάφραση: Ολυμπία Καράγιωργα

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Προσευχή για τον Μεσσία

Το αίμα του στο μπράτσο μου είναι ζεστό σαν πουλί
η καρδιά του στο χέρι μου είναι βαριά σα μολύβι
τα μάτια του στα μάτια μου λάμπουν πιο λαμπερά απ’ την αγάπη
Ω στείλε στον κόσμο το κοράκι πριν απ’ το περιστέρι

Η ζωή του στο στόμα μου είναι λιγότερο από άνθρωπος
ο θάνατός του στο στήθος μου είν’ πιο σκληρός από πέτρα
τα μάτια του στα μάτια μου λάμπουν πιο λαμπερά απ’ την αγάπη
Ω στείλε στον κόσμο το κοράκι πριν απ’ το περιστέρι

Ω στείλε το κοράκι πριν απ’ το περιστέρι
Ω ψάλε μέσα απ’ τα δεσμά σου που είσαι δεμένος στη σπηλιά
τα μάτια σου στα μάτια μου λάμπουν πιο λαμπερά απ’ την αγάπη
το αίμα σου στη μπαλάντα μου γκρεμίζει τον τάφο

Ω ψάλε μέσα απ’ τα δεσμά σου που είσαι δεμένος στη σπηλιά
τα μάτια σου στα μάτια μου λάμπουν πιο λαμπερά απ’ την αγάπη
η καρδιά σου στο χέρι μου είναι βαριά σα μολύβι
το αίμα σου στο μπράτσο μου είναι ζεστό σαν πουλί

Ω κόψε απ’ τα κλαδιά σου ένα πράσινο κλαδί αγάπης
όταν πια το κοράκι θα ’χει πεθάνει για το περιστέρι

Μετάφραση: Ολυμπία Καράγιωργα

ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ [LEONARD COHEN (1934)]: Πουλί στο σύρμα

Σαν πουλί στο σύρμα,
σαν μεθυσμένος που τραγουδάει τα μεσάνυχτα
προσπάθησα με τον τρόπο μου να είμαι ελεύθερος.
Σαν σκουλήκι σε αγκίστρι,
σαν ιππότης από κάποιο παμπάλαιο βιβλίο
φύλαξα όλα τα σειρήτια μου για σε.

Αν ήμουν κάποτε σκληρός,
ελπίζω ότι μπορείς να το παραβλέψεις.
Αν ήμουν κάποτε υποκριτής
ελπίζω να ξέρεις ότι δεν ήταν ποτέ με σένα.

Σαν νεκρογέννητο μωρό,
σαν θηρίο με το κέρατό του
ξέσκιζα όποιον προσπαθούσε να με πλησιάσει.
Αλλά ορκίζομαι σ’ αυτό το  τραγούδι
και σ’ όλα τα λάθη που ’χω κάνει
πως θα επανορθώσω για σε.

Είδα ένα ζητιάνο γερμένο στο ξύλινό του δεκανίκι,
μου είπε: ‘‘Δεν πρέπει να ζητάς τόσα πολλά’’
και μια όμορφη γυναίκα γερμένη στη σκοτεινή της πόρτα,
μου φώναξε: ‘‘Ε, γιατί δεν ζητάς περισσότερα;’’

Σαν πουλί στο σύρμα,
σαν μεθυσμένος που τραγουδάει τα μεσάνυχτα
προσπάθησα με τον τρόπο μου να είμαι ελεύθερος.

Μετάφραση: Κώστας Αρβανίτης

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι:

Σχολιάστε

Filed under ΛΕΟΝΑΡΝΤ ΚΟΕΝ