ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ

ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ [MARIN SORESCU (1936-1996)]: Ο Σαίξπηρ

Ο Σαίξπηρ σ’ εφτά ημέρες δημιούργησε την πλάση.
Την πρώτ’ ημέρα· τον ουρανό, τα όρη, τα δάση
τις σκοτεινές αβύσσους
που ’χει ο νους. Την επομένη κάθε ακροθαλάσσι
τα πέλαγα, τους μακρινούς ωκεανούς,
τους ποταμούς και τα αισθήματα όλα
που τα ’δωσε απλόχερα στους Άμλετ,
στον Οθέλλο, στον Ληρ, στη Βιόλα
στον Ιούλιο Καίσαρα, στον Βρούτο,
στην Κλεοπάτρα και σε άλλους
πολλούς, μεγάλους,
αιώνιοι να ’ν’ στον κόσμο τούτο
και σε γενιές κατοπινές να φτάσουν.
Μετά, φώναξε λίγο-πολύ σε όλους τους τόπους
τους ανθρώπους, να δοκιμάσουν
τ’ είν’ ευτυχία, τι αγάπη, τι απελπισία,
τι ζήλεια, τι ματαιοδοξία…
Κι αφού όλ’ αυτά τα μοίρασε,
φτάσανε κάποιοι ξεχασμένοι.
Τους χάδεψε με αγάπη, τρυφερά
και τους συμβούλεψε πως δεν τους μένει
άλλο παρά
να γίνουν κριτικοί θεατρικοί,
να πάρουν αντί κάλαμο μια βέργα
και να χτυπούν αλύπητα όλα του τα έργα.
Την τέταρτη κι όλη την πέμπτ’ ημέρα
ο Μέγας Σαίξπηρ φρονίμως ποιών
στην ευθυμία τις αφιέρωσε, στο γέλιο.
Κι έφτιαξε πρόσωπα μ’ ελαφρό ποιόν·
κλόουν, αγύρτες, μασκαράδες
για να ψυχαγωγούνται οι βασιλιάδες,
οι πρίγκηπες κι οι όμοιοι… φουκαράδες.
Την έκτ’ ημέρα πήρε να ρυθμίσει
ποιος τον κόσμ’ όλον αυτό θα κυβερνήσει.
Και φύσηξε μια θύελλα μεγάλη
που αντάριασε του γέρο Ληρ τα γένια
και του ’μαθε στερνά τ’ είν’ στο κεφάλι
να ’χεις κορώνα σου αχυρένια.
Σαν είδε πως κάτι ακόμα του ‘μνησκε για ‘‘ζήτω’’
απ’ όσα, κιόλας, είχε κάνει,
έπλασε τον Ριχάρδο του τον Τρίτο.
Τέλος, την έβδομ’ ημέρα
για να σιγουρευτεί πως δεν του απόμενε άλλο τί,
ατένισε τη γη πέρα ως πέρα.
Κι είδε πλήθος ρεκλάμες. Αφίσες νά!..
Είπε λοιπόν· ύστερ’ από τόσα έργα τρανά
θα ’ταν καλά να πάει σ’ ένα θέαμα. Αλλά…
Αποσταμένος με όσα πια είχε κάνει,
προτίμησε να πάει να πεθάνει.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ [MARIN SORESCU (1936-1996)]: Σκάκι

Μεταθέτω μια ημέρα άσπρη
Μεταθέτει μια ημέρα μαύρη.
Προχωρώ ένα όνειρο.
Με πολεμά.
Μου χτυπά τους πνεύμονες.
Σκέφτομαι στο νοσοκομείο ένα χρόνο.
Κάνω ένα τέχνασμα έξυπνο
και του παίρνω μια ημέρα μαύρη.
Μεταθέτει μια δυστυχία,
και με απειλεί με καρκίνο
(Για ένα διάστημα η πορεία πάει σταυρωτά).
Μα τον αντιμετωπίζω μ’ ένα βιβλίο
Και τον υποχρεώνω να υποχωρήσει.
Του παίρνω ακόμα κάμποσα πιόνια
Και νά, η μισή ζωή μου
Είναι κιόλας έξω από το παιχνίδι.
– Θα χάσετε και θ’ απογοητευτείτε,
Μου τονίζει.
Το διασκεδάζω: – Σπουδαίο το πράγμα.
Θ’ αγωνιστώ μ’ αισθήματα.
Πίσω μου, η γυναίκα μου, τα παιδιά μου,
Ο ήλιος, το φεγγάρι κι όσοι με παραστέκουν
Τρέμουν σε κάθε μετακίνηση που κάνω.

Ανάβω ένα τσιγάρο
Και συνεχίζω την παρτίδα.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ [MARIN SORESCU (1936-1996)]: Το αλφάβητο

Δεν πρόσεξε όταν
Έχασε το πρώτο γράμμα.
Εξακολούθησε να ομιλεί
Αποφεύγοντας μ’ επιμέλεια
Τις λέξεις
Που περιλάμβαναν το γράμμα εκείνο.

Κατόπιν έχασ’ ένα γράμμ’ ακόμα.
Θαρρώ το Λ.
Ο Ήλιος, η Σελήνη
Μείναν έξω.

Και πάλι ένα γράμμα.
Ο Έρωτας, η Χαρά
Άρχισαν ν’ αποκλείονται.

Το τελευταίο γράμμα
Ρίζωσε σε μια συλλαβή
Σα δόντι χαλασμένο.

Τώρα, ακούει, βλέπει
Αλλά δεν έχει πλέον λέξεις για τη ζωή,
Που είναι φτιαγμένη κυρίως από γράμματα,
Που απώλεσε.

Μετάφραση: Κώστας Ασημακόπουλος

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΡΙΝ ΣΟΡΕΣΚΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s