ΛΟΥ ΡΗΝΤ

ΛΟΥ ΡΗΝΤ [LOU REED (1942-2013)]: Περιμένω τον προμηθευτή

Περιμένω τον προμηθευτή μου,
με εικοσιέξι δολάρια στο χέρι.
Πάνω στη Λέξινγκτον και 125,
νοιώθω άρρωστος και βρωμερός,
πιο πολύ πεθαμένος παρά ζωντανός.
Περιμένω τον προμηθευτή μου.

Έι, λευκό αγοράκι, τι γυρεύεις εδώ πάνω;
Έι, λευκό αγοράκι, κυνηγάς τις γυναίκες μας τριγύρω;
Ω, συγχώρα με, κύριε, δεν έχω στο μυαλό μου αυτό,
ψάχνω μόνο κάποιον, κάποιον φίλο μου αγαπητό.
Περιμένω τον προμηθευτή μου.

Νάτος έρχεται, είναι κατάμαυρα ντυμένος,
με πορτορικάνικα παπούτσια κι ένα μεγάλο ψάθινο καπέλο.
Ποτέ δεν έρχεται νωρίς, πάντα αργεί·
το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις
είναι ότι πρέπει πάντοτε να περιμένεις.
Περιμένω τον προμηθευτή μου.

Σε μια παλιά πολυκατοικία,
ανεβαίνεις απ’ τη σκάλα ορόφους τρεις.
Όλοι σε σταμπάρανε, αλλά δε νοιάζεται κανείς.
Έχει τα σύνεργα, σου δίνει δείγμα απολαυστικό,
μετά πρέπει να σπάσεις, γιατί δεν έχεις για χάσιμο καιρό.
Περιμένω τον προμηθευτή μου.

Μωρό μου, μην ουρλιάζεις, αγάπη, μη φωνάζεις και χοροπηδάς.
Νοιώθω ωραία, ξέρεις θα τη βγάλω καθαρή.
Νοιώθω ωραία, νοιώθω πολύ καλά,
μέχρι αύριο, αλλά μέχρι τότε είναι άλλη φορά.
Περιμένω τον προμηθευτή μου.

Μετάφραση: Κώστας Αρβανίτης

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

ΛΟΥ ΡΗΝΤ [LOU REED (1942-2013)]: Ηρωΐνη

Δεν ξέρω καν που πηγαίνω,
αλλά θα δοκιμάσω να πάω στον άλλο κόσμο αν μπορώ,
γιατί με κάνει να νοιώθω πως είμαι άνθρωπος αυτό·
όταν βάζω μια βελόνα στη φλέβα μου βαθιά
σας πληροφορώ ότι τα πράγματα δεν είναι τα ίδια πια·
όταν το πάθος μου ικανοποιώ,
νοιώθω στ’ αλήθεια σαν του Χριστού ο γιος,
κι υποθέτω πως δεν ξέρω,
κι υποθέτω πως δεν ξέρω.

Πήρα μια μεγάλη απόφαση
θα προσπαθήσω να εκμηδενίσω τη ζωή μου,
γιατί όταν το αίμα αρχίζει να κυλά,
όταν απ’ το λαιμό του σταγονόμετρου τινάζεται,
όταν με τον θάνατο αγκαλιάζομαι,
δεν μπορείτε να με βοηθήσετε, ούτ’ εσείς μάγκες,
ούτ’ εσείς γλυκά κορίτσια με τα λόγια τα γλυκά.
Μπορείτε να κάνετε τη βόλτα σας παιδιά,
κι υποθέτω πως δεν ξέρω,
κι υποθέτω πως δεν ξέρω.

Θα ’θελα να ’χα γεννηθεί πριν από χίλια χρόνια,
θα ’θελα να ’χα αρμενίσει στις σκοτεινιασμένες θάλασσες
μ’ ένα μεγάλο ιστιοφόρο πλοίο
πηγαίνοντας απ’ αυτήν εδώ τη χώρα κάπου αλλού
με κοστούμι και κασκέτο ναυτικού
μακριά απ’ τη μεγαλούπολη αυτή,
όπου ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελευθερωθεί
απ’ όλα της πόλης τα κακά
απ’ τον εαυτό του κι όσους βρίσκονται κοντά.
Ω, κι υποθέτω πως δεν ξέρω,
κι υποθέτω πως δεν ξέρω.

Η ηρωΐνη θα γίνει ο θάνατός μου
η ηρωΐνη είναι η γυναίκα μου και η ζωή μου
γιατί η φλέβα μου οδηγεί
σ’ ένα κέντρο στο κεφάλι μου εμπρός
και τότε είμαι καλύτερα κι από νεκρός·
γιατί όταν η πρέζα αρχίζει να κυλά
στ’ αλήθεια δεν με νοιάζει πια
για όλους τους βλαμμένους στην πόλη αυτή
και για τους πολιτικούς που φωνάζουν σαν τρελοί
γι’ αυτούς που πατάνε κάτω τον καθένα
και για τα κουφάρια που ’ναι στοιβαγμένα.

Γιατί όταν η πρέζα αρχίζει να κυλά
τότε στ’ αλήθεια δεν με νοιάζει πια·
όταν η ηρωΐνη βρίσκεται στο αίμα μου
κι όταν στο κεφάλι μου φτάνει το αίμα αυτό
σ’ ευχαριστώ Θεέ μου που νοιώθω σαν νεκρός
σ’ ευχαριστώ Θεέ μου που συναίσθηση δεν έχω
σ’ ευχαριστώ Θεέ μου που δεν με νοιάζει
κι υποθέτω πως δεν ξέρω,
κι υποθέτω πως δεν ξέρω.

Μετάφραση: Κώστας Αρβανίτης

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

ΛΟΥ ΡΗΝΤ [LOU REED (1942-2013)]: Perfect Day

Μέρα όμορφη το πάρκο γυρίσαμε.
Όσο φέγγει, ας πιούμε
μια σανγκριγιά.

Μέρα όμορφη τις πάπιες ταΐσαμε.
Σινεμά
και σπιτάκι μετά.

Μα τί μέρα όμορφη!
Χάρηκα που ήσουν εδώ.
Αχ, μέρα πανέμορφη,
με βοηθάς να κρατηθώ.

Μέρα όμορφη το πρόβλημα κρύφτηκε
και μόνοι εμείς
κυριακάτικοι εκδρομείς.

Μέρα όμορφη μαζί σου ξεχάστηκα
κι αισθανόμουν αλλιώς
υγιής και καλός.

Μα τί μέρα όμορφη!
Χάρηκα που ήσουν εδώ.
Αχ, μέρα πανέμορφη,
με βοηθάς να κρατηθώ.

Θα κοιμηθείς
έτσι όπως έπεσες.
Θα κοιμηθείς
έτσι όπως έστρωσες.

Μετάφραση: Διονύσης Σαββόπουλος

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι.

ΛΟΥ ΡΗΝΤ [LOU REED (1942-2013)]: Καλότυχοι άνθρωποι

Καλότυχοι άνθρωποι συχνά
διαλύουν αυτοκρατορίες·
κι άνθρωποι από τα χαμηλά
δεν καταφέρνουν και πάρα πολλά.

Ο πλούσιος γιος το τέλος του πατρός του προσδοκά,
ενώ ο φτωχός κλαίει και πίνει από ανημποριά·
κι εμένα διόλου δεν με νοιάζουν όλα αυτά.

Καλότυχοι άνθρωποι
πολύ συχνά χάνουν τα πάντα·
κι άνθρωποι από τα χαμηλά
συχνά κάνουν τα πάντα.

Παλικαρίσια προσπαθούν· ό,τι περνά
απ’ το χέρι τους κάνουν για να πετύχουν·
δεν έχουν πλούτη, ούτε τις πλάτες του μπαμπά.

Καλότυχοι άνθρωποι συχνά
διαλύουν αυτοκρατορίες·
κι άνθρωποι από τα χαμηλά
δεν καταφέρνουν και πάρα πολλά.

Λένε πως τα λεφτά παν στα λεφτά·
κοίτα τους Φορντ, δεν πάει έτσι το πράμα·
όπως και να ‘χει, εμένα δεν μου λένε τίποτα όλα αυτά.

Καλότυχοι άνθρωποι συχνά
παρακαλούν να ’χαν πεθάνει·
κι άνθρωποι από τα χαμηλά
αυτό που έχουν, τους κάνει.

Για να χαρούν ό,τι όμορφο η ζωή προσφέρει,
δεν θέλουνε πολλά, μόνο λίγα επιπλέον λεφτά,
μα εγώ δεν νοιάζομαι καθόλου για όλα αυτά.

Καλότυχοι άνθρωποι απ’ τη μια
κι από την άλλη άνθρωποι από τα χαμηλά.

Μετάφραση: Γιώργος Ζούκας

Εδώ, μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι:

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΛΟΥ ΡΗΝΤ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s