ΜΑΡΑ ΜΠΕΛΤΣΕΒΑ

ΜΑΡΑ ΜΠΕΛΤΣΕΒΑ [МАРА БЕЛЧЕВА (1868-1937)]: Επιθυμίες, ελπίδες, αυταπάτες…

Επιθυμίες, ελπίδες, αυταπάτες,
όλα, σαν θελκτικά πουλιά, μ’ αφήκαν.
Στο ήρεμο ξέφωτο του πόνου, νάτες
οι ομίχλες, σαν τραγούδι κατεβήκαν.

Τα φύλλα, πελιδνά, σταλάζουν τώρα,
χρυσώνοντας τη γη· όλο και πιο πολύ
νοιώθω να με βαραίνει, απ’ ώρα σε ώρα,
η τεφρή κάπα τούτη η χαμηλή.

Μα ο ήλιος της την ψυχή ζεσταίνει πάλι
στο διαφανές το σπίτι της σιωπής,
που ο χρόνος, μέτρο ανθρώπινο, δε μπαίνει,

κι η ομίχλη δεν ταράζει τη μεγάλη
χαρά του· δεν εννοεί γήινης πομπής
φωνές, – μόνο το θείο καταλαβαίνει.

Μετάφραση: Άρης Δικταίος

ΜΑΡΑ ΜΠΕΛΤΣΕΒΑ [МАРА БЕЛЧЕВА (1868-1937)]: Το βουνό αποζητώ…

Το βουνό αποζητώ και κάθε, ακόμη,
τιμαλφές του: το γέλιο του ή την κλάψα
του ή τη χρυσή βροχή, που μες στην κάψα
πέφτει, από την δασώδη του την κόμη.

Σιωπηλό όταν κοιμάται, τυλιγμένο
με αχλές, και, μες στου ονείρου του τα θάμπη,
πλάι στον χρυσό σημύδιο θρύλο λάμπει
ροδόχρους η φτελιά μπρος στον ερωτευμένο

γέροντα πεύκο. Κι όταν το αγκαλιάζει
ο ουρανός, κι ένα σήμαντρο φωνάζει
μακριά, κι οι ήχοι ως να θεν να το σπαράξουν,

κι όταν τα πεύκα, πέφτοντας βογγούνε
και προς τις πόλεις οι κορμοί κυλούνε,
σπίτια απ’ αυτούς και φέρετρα να φτιάξουν.

Μετάφραση: Άρης Δικταίος

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under ΜΑΡΑ ΜΠΕΛΤΣΕΒΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s